SQL – Adwokaci i Radcowie Prawni

Imponująca inwestycja. Gigantyczne nakłady. Zużycie stali o wadze 64 jumbojetów. Budowla, która pochłonęła 173 000 m3 betonu, 300 metrów bieżących dokumentacji i blisko 2 miliardy złotych. Powierzchnia elewacji to 23 700 m3 powierzchni, tyle ile Plac Konstytucji. Rzecz dotyczy zadania władzy publicznej, a finansowanego ze środków publicznych. Stadion. W dodatku Narodowy. W ciągu następnych 50 lat jego koszt, a więc koszt zarządzania, napraw bieżących i remontów kapitalnych wyniesie ok. 3,2 miliardów złotych, co daje przeciętne roczne wydatki około 64 milionów złotych. Taka jest szersza perspektywa głównego obiektu tegorocznego wydarzenia medialnego i sportowego, którego ranga jest pewnie wyższa od ceny jaką trzeba za nie zapłacić. czytaj dalej »

Polski system prawa karnego został oparty na zasadzie względnej oznaczoności kar i środków karnych. Sąd zachowuje zatem pewną swobodę w określeniu rodzajów i rozmiaru orzekanych środków karnych reakcji penalnej na popełnione przestępstwo. Jako społeczeństwo przywykliśmy wiedzieć jak surowa powinna być kara i łatwo przychodzi nam wskazanie, czy ktoś zasługuje na więzienie czy nie. Zwykle jednak zatrzymujemy się na tej „wiedzy” nie zastanawiając się nad celami, które kara miałaby zrealizować: czy ma powstrzymać sprawcę przed popełnieniem kolejnego przestępstwa, czy ma pouczyć innych, czy ma oddawać dezaprobatę społeczeństwa dla popełnionego czynu zabronionego czy też ma stanowić satysfakcję dla osoby pokrzywdzonej. Aby mówić o adekwatności kary, potrzebujemy jednak pewnego punktu odniesienia, pewnej najniższej kary, na którą z góry skazalibyśmy osobę, która popełnia dany typ przestępstwa, a także pewnej kary maksymalnej, której wymierzenie przy danym czynie zabronionym, uznalibyśmy z góry, za zbyt surową. Z punktu widzenia ontologii, każde przestępstwo jest błędem, którego nie można już naprawić, ale z oczywistych względów nie możemy też pozwolić, aby pozostało bez reakcji, która nie może być niesprawiedliwa. czytaj dalej »

W dawnych czasach, obraza majestatu regenta karana była śmiercią, najczęściej zadawaną w sposób, który dziś zostałby określony jako niehumanitarny. Zbrodnią obrazy majestatu był nie tylko zamach na osobę władcy, czy wyciągnięcie miecza w obecności monarchy, ale również znieważenie jego osoby. Tak było w dawnych czasach, kiedy słońce bywało bogiem, a drugi człowiek mówiącym narzędziem. Niezależnie od tego, czy te czasy wciąż trwają, aktualnym okazuje się pytanie, czy w III Rzeczpospolitej można popełnić przestępstwo obrazy majestatu władzy państwowej uosobionej w przymiotach osoby aktualnie sprawującej urząd Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej? czytaj dalej »

Każdy ponosi odpowiedzialność za swoje działania – dotyczy to zarówno sfery zawodowej, jak i prywatnej. Od wielu lat daje się zaobserwować w społeczeństwie wzrost świadomości własnych praw i możliwości ich egzekwowania, w czym niewątpliwie duże zasługi mają media, nagłaśniające ciekawe i przełomowe orzeczenia sądów w sprawach odszkodowawczych. W konsekwencji procesy o wyrównanie strat i naprawę naruszonych dóbr stają się coraz powszechniejsze. Powyższe sprawia, że przy prowadzeniu jakiejkolwiek działalności gospodarczej istotną rolę odgrywa należyte przygotowanie się zarówno do dochodzenia własnych roszczeń wynikłych z doznania uszczerbku majątkowego, jak i do obrony przed takimi roszczeniami osób trzecich. Zważywszy, że coraz powszechniejszym instrumentem takiej obrony jest ubezpieczenie się od odpowiedzialności cywilnej, warto już w momencie zawierania umowy ubezpieczenia uzmysłowić sobie, przed czym ta umowa może chronić – a zatem za jaki zakres ochrony płacona jest składka ubezpieczeniowa. czytaj dalej »

Justice delayed justice denied. Sprawiedliwość, która przychodzi za późno jest własnym zaprzeczeniem. Angażowanie się w często wieloletni proces dochodzenia praw przed sądem powszechnym często podważa wiarę w jakąkolwiek siłę sprawiedliwości. Jednak jednocześnie nie sposób zaprzeczyć, że nie ma większej niesprawiedliwości niż dopuszczenie do sytuacji w której ostateczne rozstrzygnięcie Sądu oparte jest o pobieżnie ocenione okoliczności sprawy. Pogodzenie dyrektywy nakazującej rozpoznanie sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki z zasadą rzetelnego procesu wymaga zatem sięgnięcia do swoistych pół środków, obecnych w każdym współczesnym systemie prawnym – zwłaszcza w sprawach, w których natychmiastowe uregulowanie jakiejś kwestii jest najważniejsze. Takim półśrodkiem jest postępowanie zabezpieczające, w którym Sędzia, nie badając merytorycznej zasadności samego roszczenia musi zdecydować, czy i w jakim zakresie dane roszczenie zasługuje na zabezpieczenie tzn. czy brak zabezpieczenia uniemożliwi lub poważnie utrudni wykonanie późniejszego orzeczenia lub w inny sposób poważnie utrudni osiągnięcie celu późniejszego postępowania w sprawie. Zabezpieczenie może zostać udzielone na każdym etapie sporu również przed rozpoczęciem postępowania, które ma rozstrzygnąć o zasadności roszczeń które mają być zabezpieczone, ich istnieniu czy zakresie. Najbardziej wyraźną ilustracją sensu zabezpieczenia wydaje się sytuacja w której sporna rzecz może zostać w jakiś sposób utracona jeszcze zanim Sąd będzie mógł zdecydować której spośród kłócących się stron rzeczywiście przysługują prawa do tej rzeczy. W takim wypadku każda z nich może zwrócić się do Sądu o udzielenie zabezpieczenia np. poprzez nakazanie złożenia tej rzeczy do depozytu. Rozmaitość sposobów udzielenia zabezpieczenia schodzi jednak na plan dalszy wobec bardzo istotnego zagadnienia jakim jest obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej wykonaniem zabezpieczenia. czytaj dalej »

Jednym z istotnych problemów prawnych ubiegłego tysiąclecia było określenie granic, w których człowiek może za pomocą przemocy dochodzić obrony swoich praw, zarówno tych obiektywnie istniejących jak i tych urojonych. W nauce historii prawa, ten element systemu prawnego określa się jako „samopomoc”. Wydawać by się mogło, że w czasach współczesnych, granice samopomocy zostały nie tylko wyraźnie określone w przepisach prawa, ale zdołały również głęboko się zakorzenić w świadomości społecznej; stały się prawem znanym poprzez intuicję. Doświadczenia Kancelarii, związane z niedawno zakończonym prowadzonym procesem dotyczącym pewnej płatnej autostrady ukazują, że intuicyjne rozumienie granic samopomocy nie jest wcale powszechne. czytaj dalej »